Aktualności

DWOREK GOŚCINNY NA WAWELU!

Dworek Gościnny wziął udział w wystawie Piękno Odnalezione, która gościła na Dziedzińcu Zewnętrznym Zamku Królewskiego na Wawelu. Ekspozycja prezentowała pieczołowicie odrestaurowane budowle historyczne z niezwykłą przeszłością.







Zamów nowy numer magazynu -------------------------->
Buy the new issue of magazine--------------------------->







Dworek Gościnny to niezwykłe miejsce, którego historia sięga XIX wieku. Budowę owej Gościny, inaczej zwanej Kurhausem, Kursalonem, Dworcem, a na koniec po prostu Dworkiem rozpoczął w Szczawnicy Józef Szalay.

1875 - powstają pierwsze fundamenty, na których w przyszłości ma stanąć „pieniński salon”.
1881 - rozpoczęcie budowy Dworku Gościnnego według projektu jednego z najbardziej renomowanych architektów w Krakowie, Macieja Oraczewskiego.
1884 - uroczyste otwarcie Dworku Gościnnego. Wyglądał imponująco: wzniesiony z drewna modrzewiowego, kryty gontem, o rozczłonkowanej bryle, z wielką ilością lukarn i wieżyczek, w modnym – w XIX w. – eklektyzmie i neogotyku. W budynku mieściła się, między innymi, okazała sala balowa z galeriami dla widzów i muzyków oraz sala widowiskowa ze sceną, a także traktiernia, cukiernia i sala fortepianowa oraz atelier Awita Szuberta – zgodnie z wymogami artysty, na pierwszym piętrze.
1909 - właścicielem Dworku Gościnnego został Adam hrabia Stadnicki. Przez lata budynek stanowił centrum życia kulturalnego i rozrywkowego. Gościł znakomitych artystów z Polski i Europy, jak np. Helena Modrzejewska, Mieczysław Frenkiel, Aleksander Zelwerowicz, Ludwik Solski, Stefan Jaracz.
Czasy II WŚ - wojenna zawierucha położyła kres świetności Dworku, a kolejne lata uczyniły z niego świetlicę, w której odbywały się zabawy taneczne.
1948 - władze PRL upaństwowiły Uzdrowisko, a wraz z nim Dworek Gościnny. O roli, jaką Kursalon odgrywał przed wojną przypominała jedynie ekspozycja ze zbiorami Muzeum Pienińskiego, którą od 1959 roku można było podziwiać w dwóch salach Dworca.
20 października 1962 - Dworek Gościnny zostaje doszczętnie zniszczony przez pożar. Piękna, a zarazem i drewniana konstrukcja została doszczętnie zniszczona. Mieszkańcy Szczawnicy mogli się jedynie przyglądać jak w płomieniach ginie ich, niegdyś tętniące życiem, centrum artystyczne i kulturalne. Z pożogi ocalały jedynie murowane części przyziemia i fundamentów. Mieszkańcy Szczawnicy podejmowali liczne próby odbudowy Kursalonu, które z uwagi na ogrom samej inwestycji, jak również potrzebne na ten cel środki finansowe, nigdy nie doczekały się realizacji.
2005 - spadkobiercy hrabiego Adama Stadnickiego odzyskali, w wyniku procesu reprywatyzacji, dawny majątek uzdrowiska. Wnuk hrabiego – Andrzej Mańkowski, wraz ze swoją rodziną, podjął się zadania przywrócenia dawnego blasku i splendoru szczawnickiemu Kursalonowi.
2008 - rozpoczęto odbudowę Dworku Gościnnego zgodnie z jego pierwowzorem na podstawie posiadanych fotografii. Dzięki nowoczesnym i zaawansowanym technologiom w 9 miesięcy oddano budynek w stanie surowym, a kolejne 9 miesięcy poświęcono na wykończenie budowli.
2011 – uroczyste otwarcie i oddanie do użytku nowoczesnego i ponadczasowego budynku, jak również licznych alejek spacerowych otaczających Dworek oraz przestronnego parkingu.

Ciekawostka:
Ponieważ podczas rekonstrukcji budynku nie byliśmy w posiadaniu żadnych jego planów, naszą pracę rozpoczęliśmy od starej kartki pocztowej, na której znajdował się Dworek oraz mężczyzna stojący przed nim. Założyliśmy, że mężczyzna ten ma około 180 cm wzrostu i na tej postawie szacowaliśmy elementy i gabaryty budowli.

Aktualny numer

Dołącz do nas